روشهای حفاظت در برابر پرتو های مراکز درمانی

مقدمه پرتو شکلي از انرژي است که در فضا (محیط ) يا ماده منتشر مي شود و با توجه به میزان انرژي متفاوت داراي قدرت نفوذ در ماده است. امروزه استفاده از پرتوهاي X در پزشکي بخصوص در زمینه هاي تشخیصي علیرغم خطرات بالقوه آن بسیار ارزشمند بوده و يک روش پاراکلینیکي غیر قابل اجتناب محسوب مي شود. انواع پرتو عبارتست از: پرتوهاي غیر يونساز: انرژي آن براي يونیزاسیون ماده کافي نمي باشد. شامل پرتوهاي ماورا بنفش، نورمرِيي، مادون قرمز، امواج راديويي وامواج ماکرو ويو. پرتوهاي يونساز: در برخورد با بدن انسان باعث شکستن پیوند شیمیايي بافت هاي مي شود شامل: آلفا ، بتا ، گاما،ايکس و...(پرتو ايکس وگاما مثل هم هستند تنها در منبع تشعشع تفاوت دارند)اثرات پرتوها اثرات احتمالي : در تمامي سطوح پرتوگیري اتفاق مي افتد. بروز اينگونه اثرات دريک شخص هم محتمل و هم ممکن است که هرگز اتفاق نیفتد . هیچ گونه سطح ايمن دز براي پرتوگیري احتمالي وجود ندارد و با افزايش دز احتمال وقوع آن افزايش مي يابد.اثرات قطعي: يک سطح آستانه دز وجود دارد که بالاتر ازآن اثرات قطعي بروز مي نمايد. هنگامیکه میزان دز دريافتي نسبتا زياد باشد اثرات قطعي پديدار مي گردد و سبب از بین رفتن تعداد زيادي از سلول هاي بافتي مي شود.اثرات بیولوژيک پرتوهاي يونساز اثرات قطعي بدني وجسماني : منظور اثرات بدني اين است که وقوع آن حتمي است وجنبه احتمالي يا آماري ندارد .اين اثرات را معموال تظاهرات اولیه يا زودرس ناشي از پرتو مي نامند. هرچند که بعضي از اثرات دير رس مي باشند. مثل سرخي پوست تا نکروز ، نابودي بافتها و عقب افتادگي رشد اثرات آماري بدني : اثرات بدني هستند که وقوع وپیشرفت آنها ماهیت آماري دارند . مهمترين اين اثرات عبارتند از : لوسمي و انواع سرطان ها. ا